14 Şubat 2021 Şiir: UZLAŞMA

UZLAŞMA zaman, yüzünü göstermeden giriyor kanıma, gözlerimin parıltılı yaşına aldırmadan zehir zehir işliyor içime zulmünü. karanlıklara güven olmuyor en duygusuz anlarda, sessizliğin sınırında suçlu ayak seslerim benimle uzlaşıyor nefret yolunda. şiddet, muttasıl darbelerde iniyor göğsüme, yıpranan geçmişin sönümlendiği çizgide kurutuyor boğazımı fecrin susuzluğu. tek bir gayeye uzanıyor ellerim, gri sabahların boşluğunda benimle uzlaşıyor sevgisizlik yolunda. kireç kokulu odamın duvarlarında şimdi, geçen zamanın tahribini silmeyi imkansız kılıyor kanımın izi. bir mum gibi sönüyor göz kapaklarım, kırılan onurumun üzerine kapanarak benimle uzlaşıyor ölüm yolunda.



Namık S. YURDAKUL

2 görüntüleme0 yorum

Son Paylaşımlar

Hepsini Gör

koltukların birinde kendisi vardı ötekinde gururu hiç şüphesiz terkediyordu buraları bir yağmur süzülüyordu pencereden ne gözlerinin yaşı kadar yoğun ne de duygulu sırılsıklam düşünceler arasın

ellerimden kayıyor hayat ardımda bir kül döküntüsü dumanı tüten sevgilerin üstünü örten, bir harp suskunluğu içinde içimde mahpus yaşamak dürtüsü yılların yitirdiği umudun son kırıntısı lal olmuş cüml

ARSIZ SEVDA imkansızdı sır gibi saklı sevdayı taşımak yüreğimizde bir gün gelir söz dinlemezdi böyle çağlayan duygular varken dağ gibi bent olsa dayanmazdı bu sevda nehrinin arsızlığına daha ne kada