03 Ocak 2021 ŞİİR: İBARET

İBARET Gün, havada asılı Bir bulut gibi İçimi kemiren yozlaşmanın Olağan bunaltısı Bir katre gölgeliyor. Ufkum bir rüzgar beklentisi içinde Ne şimal ne keşişleme Ne de herhangi bir yönden Sadece adalet cihetinden. Ömrümün sisini dağıtmak için Kelepçelenmiş düşüncelere Bir yudum su uğruna Elimden gelen bunca ilahi yakarış.



Namık S. YURDAKUL

10 görüntüleme0 yorum

Son Paylaşımlar

Hepsini Gör

koltukların birinde kendisi vardı ötekinde gururu hiç şüphesiz terkediyordu buraları bir yağmur süzülüyordu pencereden ne gözlerinin yaşı kadar yoğun ne de duygulu sırılsıklam düşünceler arasın

ellerimden kayıyor hayat ardımda bir kül döküntüsü dumanı tüten sevgilerin üstünü örten, bir harp suskunluğu içinde içimde mahpus yaşamak dürtüsü yılların yitirdiği umudun son kırıntısı lal olmuş cüml

ARSIZ SEVDA imkansızdı sır gibi saklı sevdayı taşımak yüreğimizde bir gün gelir söz dinlemezdi böyle çağlayan duygular varken dağ gibi bent olsa dayanmazdı bu sevda nehrinin arsızlığına daha ne kada